Vallende sterren en vissen…………

Nee dit artikel gaat niet over Marco Borsao of Ali en nog minder over Jeroen van Linda… Nee het gaat echt over vissen. Vissen bij nacht deze keer.

Ieder jaar spreken Arie en ik af een paar nachten het water op te gaan op jacht naar groot wild. Pelagisch vissen is dan wel het toverwoord tegenwoordig. Hoewel ik na 36 uur op een laptop staren doordeweeks er in het weekend geen behoefte aan heb is het zien van andere dingen dan mailtjes, grafieken en rapporten toch ook wel weer boeiend.

Afgelopen jaar de pech dat onze geplande nachten steeds niet door konden gaan vanwege teveel wind of andere oorzaken. Maar deze nacht zou het gaan gebeuren. Bijna gooide een etentje nog roet in het eten maar ach…. je begint toch in het donker en of je dat om 18.00 uur doet of 23.00 uur maakt ook niets uit.

En zo gebeurde het dat op deze (zoals later zou blijken legendarische) vrijdagavond Arie en ik samen op pad gingen en we om 10.30 aan de helling stonden. Lekker rustig, geen andere vissers te bekennen. Niet geheel windstil en ook niet warm maar ach, we hebben prima kleding en we zijn ook geen watjes. De Skane gleed weer soepel van de trailer af en niet veel later konden we op pad. Groot water, grote vis maar ook lang zoeken.

We voeren naar de eerste stek waar we bar weinig zagen, 1 enkele snoekbaars die erg bang was voor de boot was ons deel. Nog voordat we de shad konden droppen was ze al uit beeld verdwenen, verder was het akelig stil. We zochten en zochten maar ondanks de prima omstandigheden vonden we niks. We gingen nog verder het wijd op. Zoeken naar die ene… De uren tikten voorbij totdat daar een mooi signaal was. Snel pakten we een hengel en lieten de shad zakken tot boven wat er uitzag als een snoek. Deze keek er eens naar en stak zijn middelste vin op naar ons en zwom rustig weg. We keken elkaar aan en zeiden: het wordt een lange nacht op deze manier. Blanken hebben we hier echter nog nooit gedaan en dat lag nu ook niet in de planning.

Af en toe een blik op de mobiel. Een appje beantwoorden midden in de nacht moet kunnen. Als de derde vis die we vinden rond 03.00 in de nacht ook direct weg zwemt kijken we elkaar vertwijfeld aan…. Maar dan gebeurd het… Ik zie achter Arie een fantastisch schouwspel. Een komeet annex vallende ster met een grote staart erachter… WOW die was gaaf en groot. Je ziet ze vaker maar deze was erg groot en langdurig te zien. Arie zegt droog: dan mag je een wens doen. Ik zeg nou das simpel, doe voor ons beide maar een 120+ snoek. Arie lachte en zei: dat zou wat zijn. Ik dacht: ik ben al blij met eentje van 90cm op deze taaie nacht.

Het is 02.54 uur. Ik krijg een appje van een familielid die niet kan slapen en weet dat ik in de boot zit met Arie. Ik antwoord pas om 04.13 in 2 woorden…..

10 minuten later als we besluiten om nogmaals stek 1 te bezoeken gebeurd het. We zien op 10 meter voor de boot een prachtig signaal opdoemen. Probeer het nog maar een keer zegt Arie. Ik drop mijn shad omdat de snoek amper beweegt. Maar ik zie mijn shad niet.Shit… Dan voel ik de bodem. Ik zit onder de vis. Het is ondiep. Altijd wat lastiger. De snoek hangt op 3,5 a 4 meter. Mijn shad ligt op de bodem op 5 meter. Ik draai vlot omhoog en hoop dat ik de snoek niet zal raken en dat gebeurd niet. Wat er wel gebeurd is dat met slechts 1 wiebel de snoek direct interesse heeft in mijn Slick Fast shad. Prachtig om te zien hoe de houding van compleet horizontaal naar bijna verticaal gaat. Het is aftellen totdat de aanbeet komt. 3,2,1 BOEM!!!!!! Ik sla keihard aan met mijn 60 grams stokkie. Deze vouwt zich direct dubbel. Zware bonken aan de andere kant. Lijkt wel snoekbaars. Het zal toch niet waar zijn dat we de vis verkeerd ingeschat hebben. Het bonken gaat door. Maar veel omhoog komen doet ze niet. Dan plotseling neemt de vis een stuk lijn. Een flink stuk. Mooi dan is het toch snoek concluderen we snel. De vis komt na enkele minuten pas boven. Oei das een beste meter zegt Arie. In het felle licht van de hoofdlampen zien we de snoek. Arie vraagt vindt je het goed als ik de snoek met de hand landt? Tuurlijk, alle vertrouwen in. Hoe groot is ze? 110 denk ik zegt Arie. Ik zeg ok pak maar, laat het schepnet maar achterwege. De eerste poging mislukt met de hand daar waar het schepnet natuurlijk de vangst al velig had gesteld. De tweede poging lukt wel en de vis komt aan boord. Ik zie de grote kop en de 18cm shad lijkt wel een hornetje 5 in de akelig grote kop. Arie zegt: die haalt makkelijk 110. De meetplank ligt klaar en plotseling een hoop spanning. Hij haalt de 130 zegt Arie… Ik zeg nee joh hij ligt niet goed hier vooraan. Ik trek de neus tegen het opstaande randje aan want van zulke vissen wil ik wel de maat goed weten. Niet 5 cm erbij door eroverheen te meten met een linnen huishoudrolletje… Want dat zou deze echt 132 cm zijn geweest. We ronden naar beneden af en houden het op een fantastische 126cm. We omhelzen elkaar. Wat een bak na zoveel dode uren. Een korte fotoshoot en even later zwemt ze weer weg. WOW !!!!!!

Arie zegt: we hebben er een probleem bij. Hij moet ouderwets kakken van de spanning. Gelukkig kan ik hem op de kant afzetten waar ook nog eens een wc is. Dat probleem is na 5 minuten opgelost. Ik heb inmiddels mijn hengel opgeruimd en zeg: alle volgende vissen die vannacht nog langs komen zijn voor jou !!!! Zelden was ik zo blij met een snoek.

We varen weg van de schijtplek en komen weer langs de plek waar ik 20 minuten ervoor de snoek ving. We zien weer een fors signaal. Arie twijfelt geen moment en pakt zijn hengel. Hetzelfde als bij mij gebeurd. De snoek bemerkt direct de shad en gaat in de verticale aanvalshouding. BOEM!!!!! Daar komt nummer 2 aan. Deze is ook fors aan de maat. Ook hier een heerlijke dril op normaal materiaal en nu mag ik voor grijper spelen. Ook nu werkt de snoek niet mee en heb ik meerdere pogingen nodig. Maar eenmaal met mijn vingers tussen de kieuwen is vast ook echt vast. Ik til de dame uit het water en we kijken elkaar vol ongeloof aan. Het zal toch niet…… En jawel hoor. Ook deze passeert de magische 120cm grens. Wat een bizarre nacht.

Als we rond half 7 besluiten te stoppen heeft Arie nog 1 kans gehad. Wederom een bak maar deze was niet hongerig. Anders waren het 3 dikke meters geweest. Voor nu zijn we tevreden en sluiten we het jaar fantastisch af met beide een bak.

Tot slot het appje wat ik aan mijn familie verstuur:

Dus zeg het maar… Vallende sterren…. Ik doe toch altijd even een wens. Je weet maar nooit. Misschien heeft het echt geholpen al schrijf ik de vangsten meer toe aan onze volhardendheid en de uitstekende stuurmans kunsten van Kapitein Arie !

Iedereen weer strakke lijnen gewenst de komende tijd nu het water weer vloeibaar is en de ijsschotsen opgelost.

Dick